Zakończył się kolejny etap przygotowywania przepisów, które w przyszłości mają określać zasady wykonywania naszego zawodu.

Co wydarzyło się do tej pory?

Pod koniec września zakończył działalność zespół powołany przez Ministerstwo Zdrowia. W jego skład wchodzili przedstawiciele resortu, eksperci od legislacji oraz konsultanci krajowi. W toku prac uwzględniono również perspektywę środowiska psychoterapeutycznego, reprezentowanego przez przedstawicieli pięciu uznanych grup podejść, w tym grupy podejść humanistyczno-doświadczeniowych.

Teraz wypracowane propozycje mają zostać przekazane sejmowej Komisji Zdrowia, która będzie kontynuowała prace nad projektem ustawy (druk nr 1345). Nie znamy jeszcze daty jej najbliższego posiedzenia.

Co się zmieni zgodnie z proponowanymi rozwiązaniami?

Proponowane przepisy mają przede wszystkim uporządkować zasady wykonywania psychoterapii w Polsce, zarówno w zakresie przygotowania do zawodu, jak i odpowiedzialności za jakość świadczonej pomocy.

Jednym z głównych założeń jest nadanie zawodowi psychoterapeuty statusu zawodu medycznego i zawodu zaufania publicznego. Oznacza to między innymi objęcie osób korzystających z psychoterapii ochroną Rzecznika Praw Pacjenta, niezależnie od miejsca prowadzenia terapii.

Projektowane rozwiązania przewidują również powołanie samorządu zawodowego oraz stworzenie ogólnopolskiego, dostępnego publicznie rejestru psychoterapeutów. Dzięki niemu pacjenci będą mogli sprawdzić, czy dana osoba posiada uprawnienia zawodowe lub jest w trakcie szkolenia.

Ustawa ma także jasno określać obowiązki psychoterapeutów, takie jak zachowanie tajemnicy zawodowej, uzyskiwanie świadomej zgody pacjenta, prowadzenie dokumentacji medycznej czy posiadanie ubezpieczenia OC. Praca psychoterapeutyczna ma opierać się na aktualnej wiedzy oraz standardach zawodowych i etycznych. Ich naruszenie będzie skutkować odpowiedzialnością dyscyplinarną, a sprawy zawodowe będą rozpatrywane w ramach postępowania dyscyplinarnego lub mediacji.

A co ze szkoleniem i uzyskiwaniem uprawnień?

W tym obszarze proponowane są istotne zmiany. Wymagania dotyczące przygotowania zawodowego mają obowiązywać wszystkich psychoterapeutów, niezależnie od tego, czy pracują w podmiotach leczniczych, czy w prywatnych gabinetach.

Przewidziano kurs wstępny z psychologii i medycyny, według programu opracowanego przez CMKP i zatwierdzonego przez ministra zdrowia. Osoby posiadające odpowiednie wcześniejsze wykształcenie będą mogły ubiegać się o uznanie go za równoważne i tym samym częściowe lub całkowite zwolnienie z kursu wstępnego.

Warunkiem rozpoczęcia właściwego szkolenia psychoterapeutycznego będzie jednak zdanie egzaminu testowego organizowanego przez Centrum Egzaminów Medycznych (CEM).

Właściwa część szkolenia psychoterapeutycznego ma trwać co najmniej cztery lata i obejmować, oprócz studium psychoterapii, również doświadczenie własne (co do zasady minimum 250 godzin, a w podejściu poznawczo-behawioralnym 100 godzin), co najmniej 150 godzin superwizji oraz minimum 360 godzin stażu.

Po ukończeniu wszystkich wymaganych etapów kandydaci przystępują do Państwowego Egzaminu Psychoterapeuty, organizowanego przez CEM we współpracy z akredytowanymi stowarzyszeniami. Egzamin ma uwzględniać specyfikę podejścia psychoterapeutycznego, w którym dana osoba się kształciła, a oceny dokona komisja ekspertów właściwych dla tego podejścia.

Uzyskanie prawa wykonywania zawodu nie zakończy procesu kształcenia, ustawa zobowiązuje bowiem psychoterapeutów do stałego rozwoju zawodowego i korzystania z superwizji.

Po raz pierwszy przepisy uregulują również zasady przygotowania i egzaminowania superwizorów.

Co szczególnie istotne dla naszego stowarzyszenia?

W proponowanym modelu ważną rolę odgrywają stowarzyszenia psychoterapeutyczne, ale ich uprawnienia wiążą się z koniecznością uzyskania akredytacji CMKP.

Ocena obejmuje nie tylko sposób organizacji szkoleń czy kwalifikacje superwizorów, ale również metody psychoterapeutyczne stosowane i nauczane w ramach pięciu uznanych grup podejść, nawiązujących do rozwiązań zawartych w ustawie o ochronie zdrowia psychicznego.

Akredytowane stowarzyszenia i powiązane z nimi szkoły podlegają nadzorowi CMKP oraz samorządu zawodowego. W przypadku niespełniania wymagań możliwa jest utrata akredytacji lub prawa do prowadzenia szkolenia. Informacje o akredytowanych podmiotach będą publicznie dostępne.

Jakie jest stanowisko PTPG?

Jako Zarząd PTPG zamierzamy poddać się weryfikacji w celu uzyskania akredytacji w CMKP.

Uważamy też, że przejrzyste, niezależne i jednakowe dla wszystkich kryteria mogą przyczynić się do podnoszenia jakości kształcenia, ochrony pacjentów oraz wzmacniania zaufania do naszego zawodu.

Co dalej?

Przypominamy, że przedstawione rozwiązania nie są jeszcze obowiązującymi przepisami. Przed projektem kolejne etapy procesu legislacyjnego, podczas których jego treść może ulec zmianie.

Zarząd PTPG będzie nadal śledzić prace nad ustawą i przekazywać Wam informacje o ich przebiegu, zwłaszcza w kwestiach dotyczących psychoterapii Gestalt, kształcenia, certyfikacji i funkcjonowania stowarzyszeń.

Zachęcamy do obserwowania naszych komunikatów oraz udostępniania rzetelnych informacji na temat proponowanych zmian.